“I think this (Thiruparangundram) issue can be resolved here only, based on the Hindus' strength in the state. We will not need to escalate it. But one thing is for sure- the issue needs to be resolved favourably for Hindus. That is definite, and we will do whatever it takes”
- Mohan Bagawat on 11.12.2025 (Times of India)
========================================
சதுரவர்ண அமைப்பு மனித நேயம் இல்லாதது. மனச்சாட்சி இல்லாத கொடியவர்களால் உருவாக்கப்பட்ட அமைப்பு. இதை எதிர்த்துப் போராடிய வேண்டிய கடமை பிராமணரல்லாத ஒவ்வொரு தனி மனிதனுக்கும் உள்ளது. இது ஒரு உரிமைப் போராட்டம் ஆகும். இந்தத் துணைக்கண்டத்தில் நுழைந்து நம்மை அடிமைகளாக்கிய வெள்ளையாரிடமிருது நம் உரிமையை நாம் மீட்டுவிட்டோம். ஆனால், அவர்களுக்குமுன் இங்கே நுழைந்து நம்மை அடிமைகளாக்கிய பிராமணர்களிடம் நாம் இழந்த உரிமையை இன்னும் மீட்டெடுக்கவில்லை.
அந்தப்
போராட்டம் ஐயா வைகுண்டர் காலத்தில் தொடங்கி இன்று வரை நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கிறது.
வைக்கத்தில் கோயில் அருகே உள்ள பிராமணர்களின்
தெருக்களில் நம் முன்னோர் நடமாடக் கூட உரிமை இல்லை என்று மறுத்த பிராமண
அடிப்படைவாதிகளிடமிருந்து நமது உரிமையை மீட்க நங்கேலி என்ற பெண் உயிர் ஈந்த கி.
பி. 1803 முதல் 123 ஆண்டுகள் இடைவிடாப் போராட்டம் நடத்த
வேண்டியிருந்தது.
ஏனெனில்
பிராமண அடிப்படைவாதிகள் அவ்வளவு கொடியவர்கள். அவர்களின் நூலான மனு நீதியும் அதற்கு
முன்
அவர்கள் எழுதிவைத்துக்கொண்ட, (தமிழர் கடவுளான சிவபெருமானை ஆபாசமாகக் கிண்டல்
செய்து தெய்வ நிந்தனை செய்ததுமான)
ரிக் வேதமும் மிகக் கொடிய வெறுப்பு நூல்களாகும். மனச்சாட்சியே துளி கூட இல்லாத கொடியவர்களால்
எழுதப்பட்டவை அவை.
அவ்வளவு கொடிய பிராமண
அடிப்படைவாதிகளை அன்று 1803 முதல் 1926
வரை நம் முன்னோர் எதிக்கொள்ள வேண்டியிருந்ததால்தான் வைக்கம்
போராட்டம் 123 ஆண்டுகள் நடைபெற வேண்டியதாயிற்று. அதனால்
தான், “இந்து மதத்தை அழித்துக்
கொண்டிருப்பவர்கள் பிராமணர்கள்தாம்” என்று காந்தியடிகள் கூறினார். ( “Let me, if my voice will reach them, carry my
voice to the Brahmin priests who are opposing this belated reform. It is a
painful fact, but it is a historical truth, that priests who should have been
the real custodians of religion have been instrumental in destroying the
religion of which they have been custodians. I see before my eyes the Brahman
priests of Travancore and also elsewhere destroying the very religion of which
they are supposed to be custodians, from their ignorance or worse” (Page 94
– The Epic of Travancore – Mahadev Desai).
அன்று வைக்கம்
போராட்டத்தை மிகத் தீவிரமாக
எதிர்த்தவர்களின் தலைவர்தான் அன்றைய வைக்கம் கோயில் அறங்காவலரான இன்டம்துருத்தில் தேவன் நாராயணன் நம்பூதிரி.
வைக்கம்
போராட்டம் பற்றி காந்தியடிகளுடன் பேசித் தீர்வு
காணுவதற்காக வைக்கத்தில் உள்ள சத்தியாக்கிரக ஆசிரமத்திற்கு வருமாறு 08.03.1925 அன்று,
தேவன் நாராயணன் நம்பூதிரிக்கு
அழைப்பு அனுப்பப்படுகிறது. அங்கு நான்
வரமாட்டேன் என்று அவர் மறுத்து விடுகிறார்.
எனவே காந்தியடிகள் தாமே தேவன் நாராயணன் வீட்டிற்குப் போகிறார். அப்போது, காந்தியடிகளை,
தனது வீட்டிற்கு வெளியே உட்கார வைத்து தீண்டாமையைக் கடைபிடித்து தான் மட்டும் வழக்கமான அகங்காரத்துடன் தன்
வீட்டிருக்குள் ஒரு அறைக்குள் உட்கார்ந்து கொண்டு, பேசுகிறார் தேவன் நாராயணன்,. “(Devan Narayanan) Nampoothiri refused to sit near Gandhi,
saying he would get ‘polluted’ by such proximity since the Mahatma did not practise untouchability; Gandhi and those
accompanying him were made to sit in the verandah while Nampoothiri
spoke from an inner room!” (M.G. Radhakrishnan – Open magazine –
14.08.2014).
அவரது அன்றைய ஆணவம் இன்றும்கூட மோகன் பகவத், சுப்பிரமணிய சாமி, சாம்பித் பத்ரா, மார்க்கண்டேய கட்ஜூ, எச். ராஜா, பத்ரி சேஷாத்ரி, குருமூர்த்தி போன்ற பல பிராமண அடிப்படைவாதிகளிடம் இருக்கிறது.
Former Supreme Court judge, Markantey Katju exhorted the Brahmins of the world to unite saying that they had the world to win. He said, on 06.08.2018, in Twitter, “Brahmins of the World Unite! You have nothing to lose but your chains. You have a world to win. Hari Om.” He did not say, unite against whom. And, how is he bringing about "Hindu" unity?
இந்த பிராமண அடிப்படைவாதிகள் காலங்காலமாக தங்களுடைய பிராமண உயர்வுக் கொள்கையை நிலைப்படுத்திக் கொள்வதற்காக, தங்களை விட இழிவான குலத்தில் (Kul-heena) பிறந்தவர்கள் என்று அவர்களுடைய இலக்கியங்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்ற, பிராமணரல்லாத மக்களில் தங்களுக்குக் கொத்தடிமை வேலை செய்ய அணியமாக இருக்கும் ஆட்களைக் கண்டுபிடித்து அவர்களை வைத்துக் கொண்டு பொய்க்கதைகளைப் பரப்புரை செய்தும், பிராமணரல்லாத மக்களுக்குள்ளே ஒருவருக்கொருவர் வன்முறைச் செயல்களைச் செய்ய வைத்தும், அதன் மூலம், மனித குலத்திற்கே இழிவான சதுரவர்ணக் கொள்கையைத் தொடர்ந்து நடை முறைப்படுத்திக் கொண்டு வருகின்றனர். இதற்காக அரசு இயந்திரத்தை எல்லா வகைகளிலும் இவர்கள் தவறாகப் பயன்படுத்துகிறார்கள்.
இவர்கள் தங்களுக்காக உருவாக்கிக் கொண்ட அநியாயமான, நேர்மைக்குப் புறம்பான,
பல வசதிகளை மேலும் இனிவரும் காலங்களிலும் தொடர்ந்து அனுபவிக்க அரசாங்கம் உதவ
வேண்டும் என்று அவர்கள் எதிர்பார்க்கிறார்கள்.
அதற்காகப் பல சதி வேலைகளைச் செய்கிறார்கள்.
இது தொடர்பாக அன்று காந்தியடிகளுக்கும் தேவன்
நாராயணனுக்கும் நடந்த உரையாடல் மக்கள் அறிந்து கொள்ள வேண்டியதொன்றாகும். (Mahadev Desai in his book ‘The
Epic of Travancore’ - Pages 17–21). அந்த உரையாடல் இங்கே முழுமையாகத்
தரப்பெறுகிறது.
Conversation
between Gandhi and Devan Narayanan Namboodri
Gandhiji: Is it fair to exclude a whole section of Hindus,
because of their supposed lower birth, from public roads which can be used by
non-Hindus, by criminals and bad characters, and even by dogs and cattle?
Nambudiri Trustee: How can it be helped? They are reaping the reward of
their karma.
G: No doubt they are suffering for their karma by being
born as untouchables. But why must you add to their punishment? Are they worse
than even criminals and beasts?
N: They must be so, for otherwise God would not condemn
them to be born untouchables.
G: But God may punish them. Who are we human beings to
take the place of God and add to the punishment?
N: We are but instruments. God uses us as His instruments
in order to impose on them the punishment that their karma has earned
for them.
Insulting others is a “privilege” for them
G: But, supposing the Avarnas said they were instruments
in the hands of God in order to impose afflictions on you? What would you do?
N: Then Government would stand between them and us and
prevent them from so doing. Good men would do so. Mahatmaji, we beseech you to
prevent the Avarnas from depriving us of our ago-old privileges.
G. Will you prove to me that you are entitled to prevent them from using the roads? I am sure that the suppressed classes have as much right to use the roads as you have. The shastras nowhere lay down that they may not use these roads. Do you know that even the Dewan thinks that you have up a wrong attitude?
N: How does the Dewan’s opinion help us? He is welcome to
hold what opinion he likes. And why, Mahatmaji, do you use the word,
‘suppressed’ for these classes? Do you know why they are ‘suppressed’?
G: Oh, yes! Just for the same reason that Dyer massacred
the innocents in Jallianwalla.
N: So you think those who introduced the custom were
Dyers? You would call Shankaracharya a Dyer?
Talking to a Dyer
G: I am calling no Acharya a Dyer. But I do characterise
your action as Dyerism, and if indeed any Acharya was responsible for
introducing this custom his ignorance was as monstrous as that of General Dyer.
N: But, how can we give up an ancient custom? You say the
Satyagrahis are going through suffering. Suffering is entirely on our side.
Their shadow would pollute us and so we have to take a long and circuitous way
to the temple! Is that not a great hardship?
G: That surely is extraordinary. It reminds one of the
old story of the wolf and the lamb. I beseech you to talk with some reason at
least.
N: Reason is out of place in matters religious.
Carrying inhumanity a ‘little further’.
G: If this is an ancient Sanatani custom it must obtain
everywhere in India. But, I do not find it in any other part of the country.
N: Surely untouchability is there in every part of India.
We carry untouchability a little further. That is all.
G: You say these people are worse than criminals.
Supposing they became Mussalmans or Christians tomorrow. Would they, then,
cease to be criminals?
C. Rajagopalachari (who was present at the interview):
So Christians and Mussalmans may upset God’s rules and regulations?
No reply.
Gandhiji: You cite Shankaracharya’s authority in support of your
contention. Will you show it to me?
Nambudiri: Yes.
G: And, if Shankaracharya’s books do not support the
custom you will withdraw your opposition?
N: There is enough evidence there. But, of course, you
may explain it away.
We are law unto ourselves
G: No, I will not explain it away. We will have it
interpreted by recognised Pandits.
N: If the interpretation goes against the custom we
cannot accept it.
G: So, then, there is no authority in Shankaracharya’s
books, but in your own lack of reason? Well, supposing the court were to decide
that the roads should be opened to the Avarnas?
N: We should use the roads no longer, and we should leave
the temples.
G: And, if the Maharajah were to issue a Smriti throwing
open the roads like the Shankaracharya Smriti that you claim there is in
support of the prohibition, what will you do?
N: The State has authority to issue what Smriti it likes.
We should have to obey it.
G: I beseech you not to forget that you are the trustee
of Hinduism, and I hope you will not besmirch its fair name. Well let me
suggest a compromise. Would you accept a referendum?
N: A referendum of only the temple-going public?
A ‘No’ for referendum; A ‘No’ for arbitration
G: That’s not fair. I mean a referendum of all Savarnas,
I don’t say of all Avarnas. That should satisfy you.
No reply.
G: Another suggestion. Supposing we ask a recognised
Pandit in India to interpret the Shankara Smriti? Would you accept his
interpretation?
N: There may be no authority in the Smriti, but there
would be sufficient authority found in the commentary on the Smriti.
(An old man at this stage exclaimed: It was Parashurama
who gave us the whole of Malabar. Now if you were to ask us to produce
Parashurama’s charter, how can we do so? Similar is the present right. How can
we produce authority for it?
G: A last alternative. Would you accept arbitration? You
appoint a Pandit, I appoint a Pandit on behalf of the Satyagrahis, and the
Dewan acts as Umpire. What do you say to that?
No reply.”
Ferocious Oppressors & Non-violent Suppressed
Gandhiji was experiencing, first-hand, the
apartheidistic penchant and predisposition of the Namboodris. It was only that
disposition of the Namboodris which caused the then ongoing Vaikom struggle
prolong for more than a century. Mahadev Desai writes, “It was a fierce
struggle. But, the fierceness was all on the side of the orthodox forces which
tried to resist the attempt to break the wall of prejudice and to open the road
to reform” (Page 11- ibid.) Such
a cut-throat chaturvarna animosity that perpetuated the apartheid in the Hindu
religious set up then and also now. The ferocity of the extremist Brahmanical
elements have not mellowed at any time of history, till date, to see the reason
on the side of the suppressed ‘Hindu’ classes.
It was the events like these which made Ambedkar demand
in the early 1930s separate electorates for them. Gandhi was opposing it. But,
he could not convince Ambedkar that the combined electorates would be better.
Ambedkar, therefore, stood his ground. And Gandhi went on fast. Ambedkar
relented, very reluctantly, not because of his having been convinced by the
stand of Gandhi on the issue but because of his personal regards towards
Gandhi, which led to the signing of the Poona Pact on 24.09.1932.
Ambedkar relented to Gandhi because of his personal
regards to the latter. But, not the Brahmins of Travancore; they did not relent
to Gandhi. They always cared only for their comforts in temporal life, as
described by James Mill and Henry Beveridge, by using God and Temples for their
personal benefit. They did not bother about leading a life of virtue and
compassion. Because, they adored Chanakya and not Confucious; they utilised
the God and did not worship the God.
